Narcisme ?

Tot bijna 2 jaar geleden had ik er nog nooit van gehoord. Toen kwam ik een facbook groep terecht en de een na de ander had het over mannen die narcistisch waren. Ik in mijn onschuld dacht dat het dan ook een typisch mannending was. Wist ik veel.Ik hoorde immers alleen maar verhalen van vrouwen die een narcistische man/vriend of ex hadden. 
Omdat dit heel veel te spraak kwam in de groep en ik daar niets mee had en ook vanwege andere dingen ben ik die groep weer uit gegaan.

Eind vorig jaar/begin dit jaar hoorde ik van een aantal vrouwen dat zij een narcistische moeder hadden. 
Groot was mijn verbazing in eerste instantie dan ook. Ik dacht dat alleen mannen narcistisch kunnen zijn. Ik geef het toe, ik had nooit de moeite genomen om uit te zoeken wat narcisme was. Dus als je alleen maar dezelfde verhalen hoort weet je niet dat er ook meer kan zijn. Zeker als je niet de moeite neemt om je ergens in te verdiepen.

In de loop van dit jaar hoorde ik steeds vaker verhalen over narcistische moeders. Ergens had ik zo iets van, zou mijn  moeder dat ook zijn?
Maar aan de andere kant had ik ook zo iets van: ga nu maar niet lezen wat het is, want dan zul je zien dat het totaal niet overeenkomt met jouw moeder. En als je gaat zeggen dat jouw moeder het  ook is, stel je je aan. Wil je er ook bij horen enz. enz. enz.

Tja, want wat als mijn  moeder het ook is?
Het zou wel het een en ander verklaren in haar gedrag.
Een heleboel zelfs.

Maar ergens wou ik er niet aan. Nee, ik doe niet mee, nee het is geen hype. Nee, nee en gewoon nee!

Maar des te meer ik me er tegen bleef verzetten om me eens in te lezen, des te meer ik er over hoorde leek het wel.

Inmiddels heb ik er een beetje over gelezen, gewoon wat globale dingen. En ik moet toegeven, ik zie herkenning. Lang niet in alles. Maar ik zie wel in een aantal dingen herkenning.

Als je me nu dan vraagt: is jouw moeder een narcist, dan nog zal ik zeggen: Nee. 
Ze is geen narcist, maar ze heeft wel narcistische trekjes. 

Tja, mijn moeder en ik. Het blijft een lastig ding.
Sinds 5 jaar weet ik dat ik een KOPP ben (Kind van ouders met Psychische Problemen). En pas sinds zo kort durf ik eindelijk te stoppen met het gedrag van mijn moeder goed te praten. 
En, tja, dan nu dit er bij.

Zowel het weten van KOPP als van narcisme lost niets op. En zal ook nooit iets gaan oplossen. Het zal ook niets veranderen aan haar gedrag.
Het enige wat het doet is mijn een verklaring geven.
En daar zal ik het mee moeten doen. Ik weet dat ook mijn gedrag naar haar er niet door zal veranderen.


Dit bericht werd geplaatst in Ervaringen, KOPP. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.